Πέμπτη, 8 Αυγούστου 2019

ΤΑ ΚΟΡΟΜΗΛΑ ΠΕΦΤΟΥΝ ΚΑΤΩ, ΣΑΝ ΔΑΚΡΥΑ




Εδώ και δυο μήνες, παρακολουθώ στην περιοχή που ζω τις διαφορετικές ποικιλίες κορομηλιών, να είναι κατάφορτες από καρπό και τα κλαδιά τους να αγγίζουν το έδαφος.
Και δεν έχω δει ούτε έναν Έλληνα να μαζέψει ένα κορόμηλο! Ούτε έναν!
Δεν μιλάμε για την δυνατότητα που υπάρχει κάποιος να στήσει ολόκληρη επιχείρηση γιατί μιλάμε για πολλούς τόνους κορόμηλων...
Κι όμως, λέω ψέματα...
Είδα δυο τουρκάλες από ένα γκρουπ που μείνανε σε ένα ξενοδοχείο και γύρισαν με μια σακούλα γεμάτη κορόμηλα και τα έφαγαν όλη η παρέα τους μαζί... Δυο τουρκάλες!
Το ξένο, ως γνωστόν, είναι πιο νόστιμο... Όταν είναι και τζάμπα...

Εμείς και προτιμούμε τα ξένα και τα ακριβοπληρώνουμε ενώ τα δικά μας είναι καλύτερα και τζάμπα...
ΤΑ ΚΟΡΟΜΗΛΑ ΠΕΦΤΟΥΝ ΚΑΤΩ, ΣΑΝ ΔΑΚΡΥΑ...

Υ.Σ.
Θεωρώ ότι κάποια στιγμή, θα υπάρξει ένας Υπουργός Γεωργίας που θα αξιοποιήσει όλους αυτούς τους άγριους καρπούς (παλιότερα αναφέρθηκα στην αξιοποίηση των άπειρων τόνων βελανιδιών που υπάρχουν στον τόπο μας και θα μπορούσαν να μαζεύονται για ζωοτροφή και όχι μόνο) που μας δίνει ο Θεός απλόχερα στην ευλογημένη Ελλάδα. Θα γίνουν μελέτες από τα ελληνικά πανεπιστήμια που θα ανακαλύψουν τις ιδιότητες όλων αυτών των άγριων καρπών και θα αποτραβηχτεί ο κόσμος από τα αστικά κλουβιά, στα ευλογημένα ελληνικά χωριά να δουλέψει, να κινηθεί το αίμα του και να ξελαμπικάρει το μυαλό του.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ σχολιάζετε με ευπρέπεια. Η ευθύνη του σχολίου βαραίνει εσάς και μόνο.