25/12/18

ΕΥΧΕΣ ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ ALEXEI KYRILLOFF



4 σχόλια:

  1. Ανώνυμος25/12/18, 12:07 μ.μ.

    ΘΑ ΕΡΘΕΙΣ ΣΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΜΟΥ;


    Όπως θα ξέρεις, φτάσαμε ξανά στην ημερομηνία των γενεθλίων Μου. Κάθε χρόνο γίνεται γιορτή προς τιμήν μου, έτσι κι εφέτος.
    Αυτές τις μέρες ο κόσμος κάνει πολλά ψώνια, γίνονται διαφημίσεις στο ράδιο, την τηλεόραση, το Διαδίκτυο και παντού κανείς δεν μιλά για τίποτα άλλο εκτός από το τι λείπει μέχρι να έρθει εκείνη η μέρα...

    Είναι ευχάριστο να ξέρω ότι τουλάχιστον μία μέρα τον χρόνο κάποιοι Με σκέφτονται!

    Όπως θα γνωρίζεις πριν από πολλά χρόνια ξεκίνησαν να γιορτάζουν τα γενέθλιά Μου. Στην αρχή φαίνονταν να καταλαβαίνουν και Με ευχαριστούσαν γι’ αυτό που έκανα για εκείνους. Όμως σήμερα κανείς δεν γνωρίζει πια τι ακριβώς γιορτάζουν.
    Οι άνθρωποι συναντώνται και περνούν πολύ καλά, όμως κανείς δεν ξέρει περί τίνος πρόκειται....

    Θυμάμαι πέρυσι, την ημέρα των γενεθλίων που έκαναν μια μεγάλη γιορτή προς τιμή Μου. Στο τραπέζι υπήρχαν τα πάντα, όλα ήταν διακοσμημένα όμορφα και υπήρχαν πολλά δώρα, αλλά… Ξέρεις κάτι;...

    Ούτε που με κάλεσαν! Ενώ ήμουν ο επίτιμος καλεσμένος κανείς δεν θυμήθηκε να με καλέσει. Και η γιορτή, τάχα, γινόταν για μένα...
    Και όταν έφτασε η μεγάλη μέρα... με άφησαν απ’ έξω, μου έκλεισαν την πόρτα...
    Παρ΄ όλο που εγώ ήθελα τόσο πολύ να βρεθώ στο τραπέζι μαζί τους...

    Η αλήθεια είναι ότι δεν εξεπλάγην, γιατί τα τελευταία χρόνια όλοι Μου κλείνουν την πόρτα. Μιας και δεν με κάλεσαν λοιπόν, σκέφτηκα να παραβρεθώ χωρίς να κάνω θόρυβο κι έτσι μπήκα και στάθηκα σε μια γωνίτσα.


    Διασκέδαζαν όλοι, κάποιοι έλεγαν ιστορίες, γελούσαν, πέρναγαν πολύ καλά, μέχρι που έφτασε ένας....
    Γέρος χοντρός, ντυμένος στα κόκκινα με άσπρα γένια... Και φώναζε... χο, χο, χο!, λες και είχε πιει λίγο παραπάνω... κάθισε βαριά βαριά σε μια πολυθρόνα και... Όλοι έτρεξαν καταπάνω του λέγοντας... Άγιε Βασίλη! …λες και η γιορτή ήταν γι’ αυτόν... Και ούτε που ήταν ο Άγιος Βασίλειος!

    Ήρθαν τα μεσάνυχτα και όλοι άρχισαν να αγκαλιάζονται, άπλωσα κι εγώ τα χέρια μου ελπίζοντας πως κάποιος θα με αγκαλιάσει... Και ξέρεις; Κανείς δε Με αγκάλιασε!
    Ξαφνικά άρχισαν όλοι να ανταλλάσσουν δώρα, ένας ένας τα άνοιγαν μέχρι που τελείωσαν όλα...

    Πλησίασα να δω μήπως παρ’ ελπίδα υπήρχε κάποιο δώρο για Μένα, αλλά μάταια, δεν υπήρχε τίποτα...
    Πώς θα αισθανόσουν αν την ημέρα των γενεθλίων σου αντάλλασσαν δώρα όλοι μεταξύ τους κι εσένα δεν σου δώριζαν τίποτα;
    Τότε κατάλαβα ότι εγώ περίσσευα σ΄ εκείνη τη γιορτή, βγήκα χωρίς να κάνω θόρυβο, έκλεισα την πόρτα κι αποσύρθηκα...
    Κάθε χρόνος που περνάει είναι χειρότερα, ο κόσμος θυμάται μόνο το δείπνο, τα δώρα και τις γιορτές. Κανείς δεν θυμάται Εμένα...

    Θα ήθελα αυτά τα Χριστούγεννα να μου επιτρέψεις να έρθω στη ζωή σου, να αναγνωρίσεις ότι πριν από 2.000 χρόνια ήρθα σε αυτόν τον κόσμο για να δώσω τη ζωή Μου για σένα, για να φέρω τη Σωτηρία στους ανθρώπους, για να τους φανερώσω την αλήθεια, να τους κάνω πραγματικά ευτυχισμένους.

    Το μόνο που θέλω σήμερα είναι να το πιστέψεις αυτό με όλη σου την καρδιά ...
    Θα σου πω κάτι: σκέφτηκα, μιας και πολλοί δεν με προσκαλούν στη γιορτή που κάνουν, θα κάνω τη δική Μου γιορτή και θα είναι σπουδαία, όπως κανένας δεν την έχει φανταστεί, μια γιορτή πολύ μεγάλη. Ακόμη κάνω τις τελευταίες προετοιμασίες, στέλνω πολλές προσκλήσεις και σήμερα υπάρχει μία ειδικά για εσένα.

    Θέλω μόνο να μου πεις αν θέλεις να βοηθήσεις, θα σου κρατήσω μια θέση και θα γράψω το όνομά σου, στη μεγάλη λίστα μου με τους καλεσμένους ... Ετοιμάσου γιατί όταν όλα θα είναι έτοιμα, μια μέρα που δεν θα το περιμένει κανείς, θα κάνω μια μεγάλη γιορτή...


    Στους καιρούς της κρίσης...
    ετέχθη ημιν σήμερον Σωτήρ.
    Η Πίστη, η Ελπίδα κι η Αγάπη
    ας φωλιάσουν στις ψυχές μας.
    Ευλογημένα Χριστούγεννα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανώνυμος26/12/18, 11:24 π.μ.

      Ο αειλαμπής και υπέρφωτος της δικαιοσύνης Ήλιος, Χριστέ ο Θεός ημών, ο δια σαρκός λάμψας εν τη σκοτία της αγνωσίας ημών και προς επίγνωσιν της αρρήτου Σου δόξης πάντας προσκαλεσάμενος, κατανάλωσον τω πυρί της ακαταλήπτου Θεότητος πάσαν την εν ημίν υλομανούσαν κακίαν.

      Τα βέλη του πονηρού τα πεπυρωμένα κατάσβεσον, έλλαμψον εν ταις καρδίαις ημών το της Σης θεογνωσίας Φως και διάνοιξον τους οφθαλμούς της διανοίας ημών προς την των ευαγγελικών σου κηρυγμάτων κατανόησιν και προς επίγνωσιν των θαυμασίων Σου.

      Ένθες ημίν και τον των μακαρίων Σου εντολών φόβον, ίνα πάσας τας της σαρκός επιθυμίας καταπατήσαντες, πνευματικήν πολιτείαν μετέλθωμεν, πάντα προς την Σην ευαρέστησιν και φρονούντες και πράττοντες, ότι ευλογητός ει εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν

      (Ευχή εκ του Μεσονυκτικού του Μεγάλου Βασιλείου)

      Διαγραφή
    2. Ανώνυμος26/12/18, 3:04 μ.μ.

      Βλέποντας ειδήσεις η μαμά μου με αγανάκτηση παρατήρησε: είναι Χριστούγεννα αλλά αντί για τον Χριστό μιλούν για τον Αη Βασίλη και μάλιστα του αναψυκτικού, επειδή έχει σχέση με τα δώρα, μόνο στην ύλη το μυαλό.
      Πάνω-κάτω η ίδια παρατήρηση.
      Δυστυχώς για εμάς, διότι ο Θεός δεν μας έχει ανάγκη όμως με τον Χριστό γαληνεύει, αγαλλιάται και η ψυχή και το σπίτι. Τα δώρα του Χριστού όταν τα γευτείς δεν θέλεις τίποτα άλλο, τι να συγκριθεί; Όμως εμείς γυρίζουμε την πλάτη, ενώ θέλει απλόχερα να μας τα χαρίσει και μας μένει ο θόρυβος, η κούραση ψυχική-σωματική, στο τέλος κενό και μελαγχολία.
      Μας λέει ο άγιος Σιλουανός από το βιβλίο απόσπασμα και αντιγραφή από http://www.orthodoxfathers.com/logos/Dipsa-Theou-Agios-Silouanos-Athonitis
      "Διψά η ψυχή μου τον Κύριο και με δάκρυα Τον ζητώ. Πως να μη Σε ζητώ; Συ με ζήτησες πρώτος και μου έδωσες να γευθώ την γλυκύτητα του Αγίου Πνεύματος, και η ψυχή μου Σε αγάπησε έως τέλους.
      ...
      Ποθεί η ψυχή μου τον Θεό και Τον ζητώ, με δάκρυα. Εύσπλαχνε Κύριε, Συ βλέπεις την πτώση μου και τη θλίψη μου. Ταπεινά όμως παρακαλώ το έλεός Σου: Χορήγησέ μου, του αμαρτωλού, την χάρη του Αγίου Σου Πνεύματος. Η θύμησή της οδηγεί το νου μου να ξαναβρή την ευσπλαχνία Σου.
      Κύριε, δώσε μου πνεύμα ταπεινώσεως, για να μη ξαναχάσω τη χάρη Σου και ξαναρχίσω να την θρηνώ, όπως θρηνούσε ο Αδάμ για τον παράδεισο και τον Θεό.
      Τον πρώτο χρόνο της ζωής μου στο Μοναστήρι, η ψυχή μου γνώρισε τον Κύριο εν Πνεύματι Αγίω.
      Πολύ μας αγαπά ο Κύριος· αυτό το έμαθα από το Άγιο Πνεύμα που μου έδωσε ο Κύριος κατά το μέγα έλεος Του.
      Εγέρασα και ετοιμάζομαι για το θάνατο και γράφω την αλήθεια από αγάπη για τον λαό.
      Το Πνεύμα του Χριστού, που μου έδωσε ο Κύριος, θέλει να σωθούν όλοι, να γνωρίσουν όλοι τον Θεό.
      Ο Κύριος έδωσε στον ληστή τον παράδεισο· έτσι θα δώσει τον παράδεισο και σε κάθε αμαρτωλό. Εγώ ήμουν χειρότερος κι από ένα βρωμερό σκύλο, εξαιτίας των αμαρτιών μου· σαν άρχισα όμως να ζητώ συγχώρεση από τον Θεό, Αυτός μου έδωσε όχι μόνο τη συγχώρεση, αλλά και το Άγιο Πνεύμα, και έτσι, εν Πνεύματι Αγίω εγνώρισα τον Θεό.
      Βλέπεις αγάπη που έχει ο Θεός για μας; Ποιος, στ' αλήθεια, θα μπορούσε να περιγράψει αυτή την ευσπλαχνία Του;
      Αδελφοί μου, πέφτω στα γόνατα και σας παρακαλώ, πιστεύετε στο Θεό, πιστεύετε πώς υπάρχει το Άγιο Πνεύμα, που μαρτυρεί για το Θεό σ' όλες τις εκκλησίες μας και στην ψυχή μου.
      Το Άγιο Πνεύμα είναι αγάπη. Κι αυτή η αγάπη πλημμυρίζει όλες τις ψυχές των ουρανοπολιτών αγίων. Και το ίδιο Άγιο Πνεύμα είναι στη γη, στις ψυχές όσων αγαπούν τον Θεό.
      ...
      Ο Κύριος είναι ελεήμων, αυτό το ξέρει η ψυχή μου, μα δεν μπορώ να το περιγράψω. Είναι στο έπακρον πράος και ταπεινός και όταν Τον δη η ψυχή, τότε αλλάζει και γεμίζει από αγάπη για τον Θεό και τον πλησίον και γίνεται κι η ίδια πράη και ταπεινή. Μα αν χάση ο άνθρωπος αυτή τη χάρη, τότε θα κλαίει σαν τον Αδάμ μετά την έξωση του από τον παράδεισο. Οδυρόταν ο Αδάμ και όλη η έρημος άκουγε τους στεναγμούς του, τα δάκρυά του ήταν πικρά από την θλίψη και έκλαιγε για πολλά χρόνια.
      Έτσι και η ψυχή που γνώρισε τη χάρη του Θεού και μετά την έχασε, πονά για τον Θεό και λέγει:
      «Διψά η ψυχή μου τον Κύριο και με δάκρυα Τον αναζητώ».
      Είμαι μεγάλος αμαρτωλός, και όμως είδα την άμετρη αγάπη και το έλεος του Θεού για μένα.
      ...
      Εγώ πάντα Σε πρόσβαλλα και Σε λυπούσα. Συ όμως, Κύριε, για τη μικρή μου μετάνοια μου έδωσες να γνωρίσω τη μεγάλη Σου αγάπη και την άμετρη αγαθότητά Σου.
      Το ιλαρό και πράο βλέμμα Σου έθελξε την ψυχή μου.
      Τι να σου ανταποδώσω, Κύριε, ή ποιόν αίνο να Σου προσφέρω;"

      Διαγραφή
  2. Ανώνυμος25/12/18, 3:07 μ.μ.

    ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟ ΧΡΙΣΤΟ ΜΟΥ ΠΟΥ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ!!!
    https://www.youtube.com/watch?v=Vho8vIuPj-s

    Όλοι με ρωτάνε να τους πω,
    άραγε γιατί να Σ’ αγαπώ;
    Κι όλοι απορούν γιατί να είσ’ Εσύ
    σώμα μου μυαλό μου και ψυχή.

    Να λοιπόν γιατί Σ’ αγάπησα
    και όσο ζω θα Σ’ αγαπώ.
    Να λοιπόν γιατί Σ’ αγάπησα,
    σ’ όλο τον κόσμο θα το πω.

    Γιατί ‘Σαι η Αλήθεια μεσ’ στην ψευτιά,
    στη γκρίζα καταχνιά μου η ξαστεριά
    και Μάνα και Πατέρας κι Αγάπη Εσύ
    τι άλλο να ζητήσω απ’ τη ζωή;

    Ούτε που το είχα φανταστεί,
    πως υπάρχει Αγάπη σαν κι αυτή,
    που να δίνει Θεέ μου μεσ’ στον κόσμο αυτό,
    νόημα, κουράγιο και σκοπό.

    Γιατί ‘Σαι η Αλήθεια μεσ’ στην ψευτιά,
    στη γκρίζα καταχνιά μου η ξαστεριά
    και Μάνα και Πατέρας κι Αγάπη Εσύ
    τι άλλο να ζητήσω απ’ τη ζωή;

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Γράφετε μόνο με Ελληνικούς χαρακτήρες.
Σχόλια που δεν δεν είναι σοβαρά θα διαγράφονται.
Η ευθύνη των σχολίων ανήκει αποκλειστικά και μόνο στους σχολιαστές.