Σάββατο, Απριλίου 07, 2018

Ελληνικό Δημόσιο : ο καταρρέον θεός του ψευτορωμαίηκου

   Πιστοί ενός άλλου θεού

Από το "ΗΓΓΙΚΕΝ", 16/12/2012

17 υπάλληλοι του Δήμου της πόλης μας τέθηκαν σε διαθεσιμότητα-διαγραφή και παρακολουθώ την αναταραχή που γίνεται. Όλοι εξοργισμένοι γιατί ουσιαστικά απολύθηκαν οι 17 υπάλληλοι.
Την ίδια ώρα στον ιδιωτικό τομέα το μακελειό που έχει αρχίσει από το ξεκίνημα της κρίσης συνεχίζεται. Πολλές χιλιάδες έχουν απολυθεί, πολλές χιλιάδες έχουν να πληρωθούν αρκετούς μήνες, πολλοί είναι έρμαια της κάθε παράλογης απαίτησης, πολλοί δουλεύουν χωρίς καν ένσημα και όλοι ζούσαν και ζούνε στην απόλυτη εργασιακή ανασφάλεια.

Ένθεν κι ένθεν, υπάλληλοι του δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα θύματα ενός παρανοϊκού τρόπου ζωής που μάζεψε τον κόσμο στις πόλεις και από εκεί που ήταν αφέντης του εαυτού του στην ελληνική ύπαιθρο έγινε έρμαιο καταστάσεων που δεν μπορούσε να ελέγξει.
Επειδή όμως γνωρίζω τι θα πει να πηγαίνεις το πρωί στην δουλειά σου και το μεσημέρι να έχεις απολυθεί για τον οποιοδήποτε, πολλές φορές κι ασήμαντο, λόγο - ευτυχώς όχι εγώ προσωπικά - καλό είναι να καταλάβουμε, για να μην τρελαθούμε εντελώς, ότι οι υπάλλληλοι του δημοσίου συγκριτικά ζούνε σε έναν παράδεισο σε σχέση με αυτούς τους ιδιωτικού τομέα. Άσχετα πως έπρεπε να είναι τα πράγματα, άσχετα με το τι θέλουμε να πετύχουμε από εδώ κι έπειτα θα πρέπει να αναγνωρίσουμε την αλήθεια που ως γνωστόν σώζει ότι στην χώρα μας θεοποιήσαμε κυριολεκτικά το δημόσιο και αντικαταστήσαμε την ασφάλεια της Θείας Πρόνοιας με αυτήν του ...Δημοσίου... Την πίστη στον Θεό με την πίστη στην ασφάλεια μιας θεσούλας στο Ελληνικό Δημόσιο. Το Ελληνικό Δημόσιο έγινε ο θεός για έναν ολόκληρο λαό. Και πώς να μην πιστέψει ο αμόρφωτος λαός σε αυτόν τον ...νέο θεό όταν έβλεπε επί δεκαετίες τον διπλανό του να δηλώνει υποταγή στο εκάστοτε κόμμα και από εκεί που ήταν στην πάλη για το μεροκάματο έξω στη εργασιακή ζούγκλα, αίφνης να εγγράφεται σε ένα κόμμα, να πιάνει μια θέση και να γίνεται μπέης με πολύ υψηλότερες αποδοχές από όσες είχε στον ιδιωτικό τομέα... Και με όλους όσους δεν ήταν στο δημόσιο να σκάνε από την ζήλεια τους γιατί δεν μπορούσαν να κάνουν κι αυτοί το ίδιο...

Κι ήρθε μια μέρα ο ΓΑΠ - να είναι ευλογημένος! - και ανέτρεψε τα πάντα! Χθες πήρε το μάτι μου - στον Λαζόπουλο αν δεν κάνω λάθος - μία κυρία να κλαίει την ώρα που ο ΓΑΠ παραιτούνταν και προσπάθησα να την καταλάβω, μάταια όμως... Δυστυχώς, η ίδια θα χρειαστεί να κλάψει πολύ εκ νέου για διαφορετικούς λόγους εάν θέλει πλέον να επιβιώσει στο νέο κόσμο που διαμόρφωσε το ίνδαλμά της...
Η επαναφορά από τον θεό-Δημόσιο στον Θεό θα είναι πολύ επώδυνη κι όποιος αντέξει. Μοναδικό κεφάλαιο του καθενός η Πίστη στον πραγματικό Θεό... Τελικά, ο Άδωνης είχε δίκιο «όποιος δεν προσαρμοστεί θα πεθάνει». Προσαρμογή στα νέα δεδομένα, δηλαδή στα παλαιά...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Γράφεται μόνο με Ελληνικούς χαρακτήρες.
Σχόλια που δεν δεν είναι σοβαρά θα διαγράφονται.
Η ευθύνη των σχολίων ανήκει αποκλειστικά και μόνο στους σχολιαστές.