Τρίτη, Μαΐου 01, 2018

Ο καταλυτικός ρόλος του ηγέτη



Από το "ΗΓΓΙΚΕΝ", 09/05/2013


Με αφορμή το πρόσφατο αφιέρωμα στο Νίκο Γκάλη, θυμάμαι τους αγώνες της Εθνικής ομάδας μπάσκετ εκείνο το αξέχαστο καλοκαίρι του 1987. Ήμουν έφηβος και θυμάμαι πόσο πολύ με επηρρέαζε ο αθλητισμός και τα τεκταινόμενα σε αυτόν.
Θυμάμαι πως βλέπαμε τους ευρωπαίους εώς τότε σαν ανθρώπους από άλλον πλανήτη. Σαν κάτι πολύ διαφορετικό κι ανώτερο - απλησίαστο θα έλεγα. Οι ομάδες τους στον αθλητισμό και οι αθλητές τους έμοιαζαν σαν κάτι μαγικό και εξωτικό για την εφηβική ψυχή μου κάτι που προβλήθηκε και στην ιδέα που είχα γενικότερα για τους ευρωπαίους.
Εδώ ακόμη αναλωνόμασταν σε μία αυτοκαταστροφική γκρίνια και μιζέρια και αισθανόσουν την αρρώστεια της, να έχει κατακλίσει τα πάντα. Χωρίς ηθικό, χωρίς αυτπεποίθηση, χωρίς στόχους και πίστη.
Κι όμως εκείνο το καλοκαίρι, ο Γκάλης τα ανέτρεψε όλα! Ήταν απλά ένας αθλητής του μπάσκετ αλλά στο συλλογικό ασυνείδητο απέκτησε μιαν υπόσταση πολύ ανώτερη από αυτό :
ήταν ο άνθρωπος που μας έκανε να πιστέψουμε στον εαυτό μας και να κοιτάξουμε τους ξένους στα μάτια!
Ήταν ένα σύμβολο που μας έδωσε την χαμένη μας αυτοπεποίθηση και μας δίδαξε ότι με το ταλέντο, την πίστη, τους στόχους, το σχέδιο και την σκληρή δουλειά μπορούν να επιτευχθούν θαύματα.
Κάτι αντίστοιχο και ίσως μεγαλύτερο έκανε κι ο Ρεχάγκελ με τα παδιά της Εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου το 2004 στην Πορτογαλία.
Αν κάτι πρέπει να κρατήσουμε σήμερα 26 χρόνια μετά από εκείνη την θαυμαστή κατάκτηση του πανευρωπαϊκού πρωταθλήματος μπάσκετ και της μετέπειτα επίσης θαυμαστής κατάκτησης του πρωταθλήματος ποδοσφαίρου είναι το παράδειγμα του πως μπορεί ένας ηγέτης (Γκάλης - Ρεχάγκελ αντίστοιχα) να ενεργοποιήσει κρυμμένες δυνάμεις και να καταστεί ο ίδιος πολλαπλασιαστής ισχύος ώστε να επιτευχθούν φαινομενικά απίθανα πράγματα.
Φυσικά, ούτε ο Γκάλης ήταν μόνος του, ούτε ο Ρεχάγκελ. Βρήκαν γόνιμο έδαφος που χωρίς όμως τον δικό τους σπόρο δεν θα καρποφορούσε το θαύμα.
Πιστεύω πως έτσι ακριβώς είναι και το Έθνος μας την παρούσα στιγμή, έτοιμο για το Μεγάλο Θαύμα, το Ποθούμενο, το οποίο όμως θα χρειαστεί τον κατάλληλο καταλύτη, τον σωστό ηγέτη. Χωρίς την κατάρα της διχόνοιας, με την πιο μορφωμένη γενιά όλων των εποχών και με μεγάλο μέρος του πληθυσμού μετανοημένο και πιο ώριμο από το στραπάτσο της λάθος πορείας επί δεκαετίες, νομίζω ότι είμαστε έτοιμοι για να δεχθούμε αυτόν τον ηγέτη που θα αναδείξει τις κρυμμένες δυνάμεις μας.
Εμείς εκείνο που οφείλουμε να ζητάμε από τον Άγιο Θεό είναι προσωπική μετάνοια και να αναδείξει αυτόν τον άνθρωπο που θα πάρει το Ελληνικό Έθνος στις πλάτες του.

1 σχόλιο:

  1. Ανώνυμος5/01/2018

    Αν παίρναμε αυτή τη στιγμή το δώρο από τον Θεό της δυνατής Ελλάδος χωρίς κινδύνους και απειλές (ΧΩΡΙΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑ), τι θα σκεφτόμασταν; Θα λέγαμε ότι "Ο Θεός μας αγαπάει και μας έσωσε, επομένως για να μας αγαπάει ο Θεός είμαστε σωστοί. Ας συνεχίσουμε λοιπόν τη ζωή όπως τη ζούσαμε, ευάρεστη φαίνεται να είναι ενώπιόν Του". Και έτσι θα συνεχίζαμε να ζούμε αμαρτωλά και μάλιστα αυτή την φορά έχοντας και την επιβεβαίωση του Θεού.

    Αν δε μετανοήσουμε να το ξέρεις θα δούμε πράγματα φοβερά. Ελπίζω έστω και την τελευταία στιγμή να ανοίξουν τα πνευματικά μας μάτια και να μετανοήσουμε. Να το ξέρεις έρχονται μέρες τόσο δύσκολες και πονηρές που η γη δεν ξανάδε ποτέ στην ιστορία της. Αλλά μέσα σε αυτό το σκοτάδι πρέπει να μετανοήσουμε. Αν δε το κάνουμε θα μας πάρει το ρεύμα του ποταμού μαζί με τους άλλους.

    - Οι πολιτικοί είναι όργανα των σκοτεινών δυνάμεων: Των Illuminati (επ' ευκαιρία των γενεθλίων τους σήμερα Πρωτομαγιά, εύχομαι να είναι φέτος η τελευταία τους χρονιά και να διαλυθούν στα εξ' ων συνετέθησαν).

    Αυτοί κάνουν την δουλειά τους, αυτό τους βάλανε να κάνουν και είναι σωστοί σε αυτό που πρέπει να επιτελέσουν. Αγωνίζονται με όλες τους τις δυνάμεις να επιφέρουν το κακό. Προσπαθούν να οδηγήσουν την ιστορία με τρόπο ώστε να ανοίξει ο δρόμος για την έλευση του αντίχριστου. Είπε ο Κύριος μας, "ότι οι υιοί του αιώνος τούτου φρονιμότεροι υπέρ τους υιούς του φωτός". Αυτοί ξέρουν τι κάνουν και το κάνουν συνειδητά, εμείς που θέλουμε να γίνουμε υιοί της βασιλείας του Θεού είμαστε ράθυμοι. Νομίζεις ότι οι πολιτικοί αυτοί μονοί τους ήρθαν ; Οχι, εμείς τους φέραμε. Αν η ζωή μας ήταν σωστή, αν τα πνευματικά μας μάτια ήταν ανοιχτά θα μπορούσαμε από την αρχή να διακρίναμε τι ποιότητα έχει ο κάθε ένας. Και θα κρατούσαμε ανάλογα. Τώρα προσπαθούμε να τους διώξουμε από τη βουλή, αλλά δεν μπορούμε. Είμαστε δειλοί, δεν έχουμε το σθένος να αντιταχθούμε στο κακό. Αυτό που επικρατεί στις ψυχές μας είναι να μην χαλάσουμε τον όμορφο (μόνο όμορφος δεν είναι) κόσμο που έχουμε πλάσει. Σκέφτεται ο κάθε ένας, εγώ θα βγάλω το φίδι από την τρύπα ; Ας το βγάλει ο άλλος. Ε ... έχω την δουλίτσα μου, την οικογένειά μου, την βόλεψή μου, τι τα θέλεις αδελφέ και τα σκαλίζεις ; Αυτό λέγεται δειλία και είναι μεγάλη αμαρτία στα μάτια του Θεού. Είχε πει κάποτε ο Βενιαμίν Φραγκλίνος ότι "Όσοι θυσιάζουν στοιχειώδεις ελευθερίες για λίγη ασφάλεια, δεν αξίζουν ούτε την ελευθερία ούτε την ασφάλεια".

    ΛΟΓΟΙ ΓΕΡΟΝΤΟΣ (ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΩΤΗ)

    ΟΥΡΑΝΟΔΡΟΜΟΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Γράφεται μόνο με Ελληνικούς χαρακτήρες.
Σχόλια που δεν δεν είναι σοβαρά θα διαγράφονται.
Η ευθύνη των σχολίων ανήκει αποκλειστικά και μόνο στους σχολιαστές.