31/3/18

Ο χαμένος χρόνος κι η σωτηρία της ψυχής


Από το "ΗΓΓΙΚΕΝ", 07/03/2015

Όταν έχουμε ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα απέναντι στο οποίο αισθανόμαστε αδύναμοι, προσφεύγουμε στην προσευχή τρέχοντας και την θεωρούμε απαραίτητη για να σταθούμε όρθιοι.
Η αποχή μας από αυτήν έχει να κάνει με την αδυναμία μας να αντιληφθούμε ως μεγάλο πρόβλημα την κακή πνευματική μας κατάσταση, ίσως γιατί έχουμε εξοικειωθεί με αυτήν ή ίσως γιατί πιστεύουμε ότι έχουμε αρκετό χρόνο μπροστά μας για να την διορθώσουμε.
Και ξυπνάμε κάποια ημέρα φοβισμένοι αναρωτώμενοι
που πήγε όλος αυτός ο χρόνος που πιστεύαμε ότι υπήρχε, για να τον αξιοποιήσουμε...
Αυτός ο χρόνος είναι ο χρόνος που πέρασε πιστεύοντας ότι υπάρχει αρκετός από τον ίδιο, για να βελτιωθούμε.
Είναι αυτός ο χρόνος που φεύγει ...τώρα που εγώ τον ξοδεύω γράφοντας κι εσύ διαβάζοντας αυτές εδώ τις κενολογίες...
Πάρα ταύτα πλανιόμαστε αφού η σωτηρία της ψυχής μας δεν είνα θέμα χρόνου...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Γράφεται μόνο με Ελληνικούς χαρακτήρες.
Σχόλια που δεν δεν είναι σοβαρά θα διαγράφονται.
Η ευθύνη των σχολίων ανήκει αποκλειστικά και μόνο στους σχολιαστές.