Δευτέρα, Μαρτίου 12, 2018

Ποίημα-προφητεία περί των επερχομένων


"Ακούσατε Έθνη και λαοί της Οικουμένης πάσης / και εσύ αναγνώστα πρόσεχε σ'αυτό που θα διαβάσης.

Είναι σκληρά και λυπηρά, αλλά είναι πεπρωμένα / να γίνουν όσα στας Γραφάς ευρίσκονται γραμμένα.

Τά 'γραψαν οι Πατέρες μας ο κόσμος για να μάθη / από αυτόν τον πόλεμο τι μέλλεται να πάθη.

Για να προσφύγη στον Θεόν και να μετανοήση / αν θέλη για να σωθή και ευτυχής να ζήση.


Με μιας θα ανάψη η φωτιά από μικρή αιτία / κραυγή πολέμου έρχεται από τη Βουλγαρία.

Η δε Ρωσία ξαφνικά εισβάλλει στην Τουρκία / και ως χείμαρρος ορμητικός σαρώνει την Περσία.

Και προχωρεί ακάθεκτη φθάνει στην Παλαιστίνη / Θεός θέλει ο Αντίχριστος του Κόσμου για να γίνη.

Τότε κατέρχονται ομού της Δύσεως τα κράτη / ουαί στα Έθνη του Βορρά γίνονται όλα στάχτη.

Με λύσσα αμύνεται σκληρά η Αρκτος (Ρωσία) στην Τουρκία / που αδίκησε την Ελλάδα και όλη αναφλέγεται και καίει σα λαμπάδα.

Ματαίως αγωνίζεται η Αρκτος να κράτηση / τα περιβόητα Στενά(Σουέζ) στο τέλος θ' απηυδήσει.

Γιατί από την Ανατολή, Κορέα, Μαντζουρία / εισβάλλει η Αμερική με την Ιαπωνία / και προχωρεί ολοταχώς γραμμή στη Σιβηρία / ενώ στη Δυτική πλευρά νικά η Γερμανία / και τότε είναι αδύνατον να κρατηθή η Ρωσία / και εγκαταλείπει τα Στενά, Αίγυπτον και Τουρκία.



Κτυπιέται η Άρκτος πανταχού και φεύγει προτροπάδην / όπως διασκορπίζεται ένα άτακτο κοπάδι.

Τότε ομού θα ητηθή και η δόλιος Τουρκία / γιατί θα πράξη πονηρά μεγάλη προδοσία.

Γιατί αφού καταβληθή όλη από τη Ρωσία/ Θα συμμαχήσει μετ'αυτής και με την Βουλγαρία. Για τούτο όσοι χριστιανοί ευρίσκονται στην Πόλη/ και στα περίχωρα αυτής, πρέπει να φύγουν όλοι.

Γιατί η Πόλις (=Κωνσταντινούπολη) θα καή και ουδείς θα απομείνη / κάτοικος ζων εντός αυτής.

Μον' ο Ναός θα μείνη / (ο οίκος ούτος και Ναός της του Θεού Σοφίας / όστις θα μείνει αείφωτος φάρος της Ορθοδόξου Εκκλησίας / εξ ού το φως θα ξαπλωθή σ' όλη την Οικουμένη / της Βασιλείας του Χριστού που ο κόσμος αναμένει).

Η πρώτη φάσις έληξε του τρομερού πολέμου / τόσα δεινά πέντε μηνών δεν επαρκούν Θεέ μου; / κι πάλιν νέος πόλεμος θ' αρχίση να ξεσπάση / αλλοίμονο στον άνθρωπο τι έχει να περάση.

Το ζήτημα της Πόλεως πάλι θα βγει στη μέση / κι ο κόσμος θα περιπλεχθεί και δε θα ξεμπερδεύση.

Αμέσως η διχόνοια ενσκήπτει εις την Κρήτη / και ανάπτουν εις τα αυθωρεί (αμέσως) τα μίση και τα πάθη.

Αφού οι ισχυροί της γης απογοητευθώσιν / τότε θα γίνη πόλεμος, που ουδέποτε έχει γίνει, αλλοίμονον στους ασεβείς κανείς δε θα απομείνη.

Τότε η Ελλάς ουδέτερη και πάντα αδικημένη / το δίκαιο της θα ζητή/και έτοιμη θα αναμένη / χωρίς ν' αναμιχθή.

Και τότε θα μιλήση όταν η σάλπιγξ του Θεού / εκ του ουρανού σαλπίση για να δικαιωθεί.

Τότε τα Έθνη μεληδόν θα σφάζωνται αγρίως / στα όρια της Πόλεως για τα Στενά κυρίως.

Τότε θα πλεύση και πνιγή στο αίμα το μοσχάρι / τότε θα εκκαθαρισθή η ήρα απ' το σιτάρι.

Στη θάλασσα όπου βρεθή πλοίο δεν θ' απομείνει / και από το αίμα η θάλασσα κοκκινωπή θα γίνη.

Η Πόλις θα κατακαυσθή κι ίχνος δεν θα υπάρξη / πλέον ανθρώπου υλιστή γιατί πολλά έχει πράξη.

Μόνος θα μείνει ο Ναός της του Θεού Σοφίας /το στόλισμα της Νύμφης του Αγίας του Εκκλησίας.

Τρία ημερονύκτια θα διαρκέση η μάχη / όποιος εξέλθει ζωντανός μεγάλη τύχη θάχη.

Κράτη ομού δέκα οκτώ με πείσμα αγριεμένα / θα σφάζωνται αλλόφρονα στο αίμα βουτυγμένα.

Την τρίτη ημέρα ακριβώς όσοι εξηντλημένοι / από την μάχη ο' οποζούν θα δούνε ξαφνιασμένοι /εκεί ψηλά στον ουρανό στα δεξιά τα μέρη / να λάμπη υπέρ τον ήλιον ένα μεγάλο αστέρι.

Και από τ' αστέρι κάτωθεν ένας Σταυρός ν'αστράπτη / πύρινος κατακόκκινος κι'έκπληκτα τα Κράτη / ακούσουνε εκ του ουρανού μια φωνή βροντώδη / αγγέλου απροσδόκητον που θα σταθούν στο πόδι.

Τα όπλα θα πετάξουμε στη γη και τρομαγμένοι / τ' αστέρι θα κοιτάξουνε σαν απολιθωμένοι.

Σταθήτε θ' ακουσθή φωνή. Σταθήτε επί τόπου. / Γιατί αρκετά εχύθηκε το αίμα του ανθρώπου. Σπεύσατε πάραυτα εκεί στα δεξιά τα μέρη/το τόξο ακολουθήστε που βγαίνει από το αστέρι.

Κι εκεί θα βρήτε άνθρωπον άγιον/δικόν μου.

Ποιμένα αυτόν εξέλεξα δια το ποίμνιόν μου.

Τούτον και σεις εκλέξατε ποιμένα να ποιμάνη / τα πρόβατα μου, που γυρνούν έρημα δίχως στάνη.

Νύκτα θ' ακουσθή η φωνή μου και ο κόσμος τρομαγμένος / εκ της φωνής της σάλπιγγος θα μείνη σαστισμένος.

Κι ευθύς το τόξον θα στραφή προς νότον στην Ελλάδα / που απ' τό φως τό ουράνιον θα φέγγη σάν λαμπάδα.

Τότε θα καταφθάνουνε οι Πρέσβεις στην Ελλάδα / ολόχαρη δε η Ελλάς με βία και γρηγοράδα.

Τότε η Ελλάς θα σηκωθή πρώτη με το στρατό της / να εκπληρώσει ολόχαρη τον Ιερόν σκοπόν της.

Να καταλάβη αμαχητί, τα ιερά της μέρη / που της τα πήραν οι εχθροί, που όλος ο κόσμος ξέρει.

Τότε οι πρόσφυγες ομού από χαρά σκιρτώντες / θα τρέξουνε στα μέρη τους σαν αετοί πετώντας.

Τότε ο Έλλην Βασιλεύς, ο εκλεκτός Κυρίου / εις πάντα θάναι άριστος και επί της υφηλίου/θα άρχη και θα διοική μετά δικαιοσύνης / και η γη θα χαίρεται εκ διαρκούς ειρήνης.

Τα όπλα τα πολεμικά θα γίνουν εργαλεία / και άροτρα γεωργικά / κι ειρήνη και ευτυχία.

Θα Βασιλεύση πανταχού / κι ως αδελφοί να ζώσι/οι άνθρωποι επί της γης και δεν θα ερωτώσι / ο εις τον άλλον άνθρωπον μήπως και είναι ξένος / αλλά θα λέγεται αδελφός και εκ του Αδάμ το γένος.

Έλληνες ανανήψατε αυτή είναι η αλήθεια / μή σας πλανούν οι άπιστοι πώς είναι παραμύθια.

Όλα αυτά θα γίνουνε η ώρα πλησιάζει / το σύμπαν αναταράσεται και σας δεν σας τρομάζει :

Η συμφορά που έρχεται τους ασεβείς να πλήξη / και εκ της γης αλύπητα να τους εξαφανίση.

Πάρετε την απόφασιν και λογικά σκεφθήτε / αν θέλετε να ζήσετε και αιώνια να σωθήτε / όλοι μετανοήσατε στραφήτε προς τα θεία / γιατί ουδεμία απ' αυτήν υπάρχει σωτηρία.

Ο πόλεμος που έρχεται ουδέποτε έχει γίνει / τόσον μεγάλος και φρικτός και δεν θα γένη ειρήνη.

Εάν δεν εκκαθαρισθή η ήρα από το σιτάρι / και τα ζιζάνια θα καούν σαν το ξήρο χορτάρι"

1 σχόλιο:

  1. Ανώνυμος4/02/2018

    ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΟΥ ΙΩΣΗΦ ΒΑΤΟΠΕΔΙΝΟΥ..ηταν αρρωστος στα τελευταια του υπεφερε..τοτες λεγει εις τον υποτακτικο του..ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ ΤΙ ΘΕΛΟΥΝ??[τους εβλεπε]μετα ολιγου λεγει α ΗΡΘΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΝΑ ΜΑΣ ΒΟΗΘΗΣΟΥΝ..σε λιγο εκοιμηθη ο ΙΩΣΗΦ ΒΑΤΟΠΕΔΙΝΟΣ..τρομαξε ο υποτακτικος οταν τον ειδε ασχημο στην οψη.σκεπαστε τον ειπε ο ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΕΦΡΑΙΜ.οταν ηρθε ο ΙΑΤΡΟΣ ΤΟΝ ΞΕΣΚΕΠΑΣΑΝ και τον ΕΙΔΑΝΕ ΝΑ Χ Α Μ Ο Γ Ε Λ Α Ε Ι μετα ΘΑΝΑΤΟΝ..ΛΕΓΕΤΑΙ ΟΤΙ οταν ηταν στην κυπρο ο ΜΕΓΑΣ ΗΩΣΗΦ,,ΑΝΑΣΤΗΣΕ ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΜΙΑΣ ΚΥΡΙΑΣ που δεν προλαβε να τον ΔΕΙ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟΝ..Μ Ε Γ Α Σ ΑΓΙΟΣ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Γράφεται μόνο με Ελληνικούς χαρακτήρες.
Σχόλια που δεν δεν είναι σοβαρά θα διαγράφονται.
Η ευθύνη των σχολίων ανήκει αποκλειστικά και μόνο στους σχολιαστές.